Malayalam Article 1 – July 2024

ആത്മനിറവിനായുള്ള ദാഹം

“ദാഹിച്ചിരിക്കുന്നെടത്തു ഞാൻ വെള്ളവും വരണ്ട നിലത്തു നീരൊഴുക്കുകളും പകരും; നിന്റെ സന്തതിമേൽ എന്റെ ആത്മാവിനെയും നിന്റെ സന്താനത്തിന്മേൽ എന്റെ അനുഗ്രഹത്തെയും പകരും.” (യെശയ്യാവ് 44:3)

ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതം ഏതൊരു വിശ്വാസിക്കും ദൈവം വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വിശുദ്ധന്റെ ജീവിതം ആത്മനിറവു കൈവരിച്ച ജീവിതമാകണം. ആത്മാവിൽ ഒരുവൻ നിറഞ്ഞവനായാൽ അവൻ ആത്മാവിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലും സ്വാധിനത്തിലുമായിരിക്കും ജീവിക്കുന്നത്. തുടർച്ചയായി ആത്മാവിൽ നിറയുവാൻ ഒരു വിശുദ്ധനു ഇടയാകണം. ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കേണം എന്നതു ഒരു അനുദിന ജീവിത ശൈലിയായി മാറണം. അതിനുള്ള ദാഹം ഒരു ദൈവപൈതലിനുണ്ടായിരിക്കേണം. ദൈവാത്മാവിനു വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന ജീവിതങ്ങളാണ് നിറയപ്പെടുന്നത്. കർത്താവു വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിരിക്കുന്നതും ആഹ്വാനം നൽകുന്നതുമായ കാര്യം ഇതു തന്നെ. “ദാഹിക്കുന്നവൻ എല്ലാം എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു കുടിക്കട്ടെ”. ( യോഹന്നാൻ 7:37)

ആത്മാവ് നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി നാം ദാഹിക്കുകയും കർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവനിൽ നിന്നു കുടിക്കുകയും ചെയ്യണം. ദൈവം വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഏവർക്കും അവകാശമാക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ്. ദാഹിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തു ഞാൻ വെള്ളം പകർന്നു കൊടുക്കും. ഈ വെള്ളം ജീവന്റെ ഉറവയിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ജീവജലം ആണ്. ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവ ദൈവം തന്നെയാണ്. ഭക്തനു എല്ലാ വിധ അനുഗ്രഹങ്ങളുടെയും ആശ്വാസങ്ങളുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും അനുഭവങ്ങളുടെയും ഉറവിടം ദൈവം തന്നെയാണ്. തന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന മക്കളുടെ എല്ലാ ദാഹങ്ങളും ശമിപ്പിച്ചു അവരെ സംതൃപ്തരാക്കുവാൻ ഇന്നും ദൈവം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ദൈവത്തിനായി ദാഹമുള്ളവരായി കാത്തിരിക്കുന്ന ദൈവമക്കളാണ് നിറയപ്പെടുന്നത്. സംതൃപ്തരായിത്തിരുന്നത്. നമ്മിൽ ആത്യന്തികമായി നിറയേണ്ട നിറവ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നിറവാണ്. ആ നിറവ് നാം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയുന്ന നിറവ് നാം തേടുമ്പോൾ നാം ദൈവത്തെ തന്നെയാണ് തേടുന്നത്. നമ്മുടെ ദാഹം ദൈവത്തിനായി തന്നെയെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുകയാണ്. ദാവീദ് തന്റെ ദാഹത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞത് നോക്കുക. “ദൈവമേ, നീ എന്റെ ദൈവം; അതികാലത്തേ ഞാൻ നിന്നെ അന്വേഷിക്കും; വെള്ളമില്ലാതെ ഉണങ്ങി വരണ്ട ദേശത്തു എന്റെ ഉള്ളം നിനക്കായി ദാഹിക്കുന്നു; എന്റെ ദേഹം നിനക്കായി കാംക്ഷിക്കുന്നു.” (സങ്കീർത്തനം 63:1) ഉണങ്ങി വരണ്ട ദേശത്തുള്ള വാസമാണെങ്കിലും ഒരു യഥാർത്ഥ ദൈവഭക്തന്റെ ദാഹം അക്ഷരികമല്ല, ആത്മികമായിരിക്കും. അവന്റെ ഉള്ളതിന്റെ ദാഹം വെറും വെള്ളത്തിനു വേണ്ടിയല്ല, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിനു വേണ്ടിയാണ്, ദൈവാത്മാവിന്റെ നടത്തിപ്പിന് വേണ്ടിയാണ്. അതോടു കൂടി അവന്റെ അക്ഷരീക ദാഹവും ആത്മീക ദാഹവും ശമിപ്പിക്കുവാനാവശ്യമായ ക്രമീകരണങ്ങളും കൃപയും അവന്റെമേൽ അവന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളുടെമേൽ ദൈവം ഒരുക്കുന്നു. അവനു തൃപ്‍തി വരുന്നു. ആത്മാവിനാൽ നിറയപ്പെടുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ ദാഹം ശമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നാം ആത്മാവിനാൽ നടത്തപ്പെടും. ഏതു സമയവും ആത്മാവിൽ നടക്കുന്നവരായിത്തീരും. ‘ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആക്കി നിങ്ങളെ എന്റെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടക്കുമാറാക്കും; നിങ്ങൾ എന്റെ വിധികളെ പ്രമാണിച്ചു അനുഷ്ഠിക്കും.’ (യേഹേസ്കേൽ 36:27) ആത്മാവിനാൽ നിറയെപ്പെടുകയും നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ആത്മാവ് മുൻകൈ എടുക്കയും നമുക്ക് തൃപ്‌തി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. ഈ അനുഭവം ഒരു ദൈവപൈതലിനെ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പുരോഗതിയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ആത്മനിറവു പ്രാപിച്ച ഒരു വിശുദ്ധനെ ആത്മാവു നയിക്കുകയും നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ദൈവ വചനത്തിലൂടെയാണ്. ആ നടപ്പു അവനെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത് ജീവജലത്തിന്റെ സ്രോതസ്സിലേക്കാണ്. ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞു ദാഹം ശമിപ്പിച്ചവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ, ആത്മാവിനെ അനുസരിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ആത്മാവിന്റെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും പിതാവാം ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന മകനുമായിരിത്തീരും. “ആത്മാവിന്റെ ഫലമോ: സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൌമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം; ഈ വകെക്കു വിരോധമായി ഒരു ന്യായപ്രമാണവുമില്ല.” (ഗലാത്യർ 5:22-23)

കൂടപ്പിറപ്പുകളെ, യഥാർത്ഥമായി ദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നവന്റെ അടുക്കൽ ചെല്ലുകയും, ദാഹം തീർക്കുന്ന വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞവരായി, ആത്മാവിനെ അനുസരിച്ചു നടക്കുകയും, ആത്മാവിന്റെ ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചു ദൈവത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന മക്കളായി അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണത കൈവരിക്കുക.

Pr Anil Abraham, Abu Dhabi